16 Ekim 2018, Salı
   
Yazı Boyutu

TÜRK ECZACILAR DEONTOLOJİ TÜZÜĞÜ

TÜRK ECZACILAR DEONTOLOJİ TÜZÜĞÜ

Yürürlüğe Koyan Bakanlar Kurulu Kararnamesi: No.6/10314 - 9 Temmuz 1968

Resmi Gazete ile neşir ve ilânı: 27 Temmuz 1968 - Sayı: 12961

BİRİNCİ BÖLÜM

TÜZÜĞÜN KAPSAMI VE GENEL KURALLAR

MADDE 1 - Eczacıların deontoloji bakımından uymak zorunda oldukları ilke ve kurallar bu Tüzükte gösterilmiştir.

6643 sayılı Türk Eczacıları Birliği Kanununun 1 inci maddesi gereğince Türk Eczacıları Birliğine kayıtlı bulunan eczacılar, bu Tüzük hükümlerine tabidir.

MADDE 2 - Eczacının başta gelen görevi, birbirleriyle hekim ve veteriner hekimlerle tam bir anlayış ve işbirliği içinde çalışarak insan ve hayvan sağlığına, hayatına ihtimam göstermektir.

Eczacı sağlık ve veteriner hekimliği kuruluşları ile işbirliği yapar; kendileriyle diğer tıp mensupları arasında saygı ve güven hisleri yaratmağa çalışır; müşterileri ve diğer iş sahipleri ile ilişkilerinde, meslek ahlak ve adabına uygun şekilde hareket eder.

İKİNCİ BÖLÜM

ECZACILAR BİRBİRLERİ, HEKİMLER, MÜŞTERİLER

VE DİĞER İŞ SAHİPLERİ İLE İLİŞKİLERİ

MADDE 3 - Eczacı, reçeteyi yazan hekim, reçetede adı yazılı hasta veya reçeteyi getiren kişi kim olursa olsun; cinsiyet, dil ırk, milliyet, felsefi inanç, din ve mezhep, ahlâki düşünce, karakter ve kişilik, toplumsal seviye mevki ve siyasî düşünce ayrımı yapmaksızın ilâcını hazırlama ve reçete sahibine verme hususunda azamî dikkat ve ihtimamı göstermekle yükümlüdür.

MADDE 4 - Eczacı, meslek ve sanatının icrası sırasında öğrendiği sırları, kanuni zorunluluk olmadıkça ifşa edemez.

Meslekî toplantı veya yayınlarda hastanın kimliği açıklanamaz.

MADDE 5 - Eczacı, hekimin iznini almadan yazılan ilâçtan başkasına veremez ve hekimin isteği dışında hastaya veya hastanın yakınlarına tavsiyede bulunamaz.

MADDE 6 - Eczacı, hastaların veya hasta sahiplerinin hastalığın çeşidi veya uygulanan tedavi şeklinin iyi olup olmadığı hakkındaki soruların, onların maneviyatını yükseltecek şekilde, ümit verici ve teselli edici sözlerle karşılar.

MADDE 7 - Eczacı, farmasötik kurallara uygun olarak hazırladığı majistral formüllerin veya müstahzar olarak verdiği ilaçların şifa vermemesinden dolayı kınanamaz.

MADDE 8 - Eczacı, sanat ve mesleğinin icrası sırasında veya dışında, meslek ahlâk ve adabı ile bağdaşmıyan hareketlerden kaçınır.

Eczacı, mesleğin şeref ve haysiyetine aykırı olarak, açık veya gizli herhangi bir şekilde hileli veya muvazaalı anlaşmalarla veya hediye vermek yoluyla satış yapamaz; hekim veya herhangi bir şahsı aracı olarak kullanamaz; hastanın dilediği eczaneyi serbestçe seçmesine engel olamaz.

MADDE 9 - Eczacı, yapacağı yayınlarda eczacılık mesleğinin şerefini üstün tutmak zorundadır.

Eczacı, yazı veya sözle veya her ne şekilde ve suretle olursa olsun kendi reklamını yapamaz; iş kağıtlarına ve faturalara reklam mahiyetinde ibareler koyamaz.

Eczacının müessesine koyduğu tabelâya ancak, kendisinin adı ve soyadı ile eczane kelimesinden ve reklâm mahiyetinde olmamak şartiyle buna eklenecek kelime veya ibareden kurulu eczanenin adı yazılabilir.

MADDE 10 - Gerek resmî ve gerekse meslekî teşekküllerde görevli bulunan eczacılar, bu görevlerinin sağladığı nüfuzu, kişisel çıkarları için kullanamazlar.

MADDE 11 - Eczacı, kanunlara aykırı fiillere iştirak edemez veya yardımcı olamaz; 6643 sayılı Türk Eczacıları Birliği Kanunu ile 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler Hakkındaki Kanuna uygun olmayarak veya muvazaa yoluyla tıp mensubu olan veya olmayan kişilerle açık veya gizli anlaşma yaparak eczane veya ecza dolabı açamaz.

Eczacılar, Türk Eczacıları Birliği tarafından bu hususlarda istenilecek her türlü bilgi ve belgeleri vermek ve ilgililere gereken kolaylığı göstermek zorundadırlar.

MADDE 12 - (Değişik 1. fıkra: 7/7521 - 30.11.1973) Eczane sahibi eczacı, tıbbi müstahzarat ve majistral formülleri, Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığınca saptanmış olan fiyat veya tarife değeri üstünde satamaz.

(Maddenin ikinci fıkrası, 30 Kasım 1973 tarih ve 7/7521 sayılı Kararname ile yürürlüğe konulan Tüzüğün 1 inci maddesiyle kaldırılmıştır.)

MADDE 13 - 14 - (30 Kasım 1973 tarih ve 7/7521 sayılı Kararname ile yürürlüğe konulan Tüzüğün 1 inci maddesiyle kaldırılmıştır.)

MADDE 15 - Eczacılar meslektaşları ile iyi kişiler kurarlar; maddî ve manevî bakımdan birbirlerine yardım ederler, Meslekle ilgili anlaşmazlıkları önce kendi aralarında çözmeğe çalışırlar ve bunu başaramadıkları takdirde bağlı oldukları eczacı odalarına durumu bildirirler.

MADDE 16 - Eczacı, staj yapan öğrencilerin, eczanenin faaliyetine, özellikle laboratuvar çalışmalarına katılarak iyi yetişmelerini, meslek sevgi, saygı ve ruhunun yerleşmesini sağlamağa çalışır.

ÜÇÜNCÜ BÖLÜM

ÇEŞİTLİ HÜKÜMLER

MADDE 17 - Eczacı, Türk Eczacıları Birliğinin bu Tüzük hükümleri dahilinde aldığı her türlü deontoloji kararları ile eczanelerin açılma ve kapanma saatleri, tatil günleri ve eczane nöbetleri hakkında yetkili makamlarca verilen kararlara uymak zorundadır.

MADDE 18 - Bu Tüzük hükümlerine aykırı hareket eden eczacılar hakkında 6643 sayılı Türk Eczacıları Birliği Kanununa göre işlem yapılır. Olayda 6197 sayılı Eczacılar ve Eczaneler hakkında Kanuna aykırılık varsa, durum, ayrıca Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanlığına bildirilir.

MADDE 19 - 6643 sayılı Türk Eczacıları Birliği Kanununun 39 uncu maddesinin (g) bendine dayanılarak hazırlanan ve Danıştay'ca incelenen bu Tüzük hükümleri Resmî Gazete'de yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 20 - Bu Tüzük hükümlerini Adalet ve Sağlık ve Sosyal Yardım Bakanları yürütür.